hoşçakal

alfama

sen anlattın hep
acıları anlattın
sevgileri anlattın
ama hep en güzel aşkı anlattın
ben bir sandalye çektim oturdum
en çok aşkı anlatmanı sevdim.

hayatın açtığı yaraları kapatmak için bir çaban vardı
herkes gibi olmaya çalışman vardı
ama sen farklılığını örtbas edemiyordun
ilk bakışta "gördüm" ben seni
kocaman yüreğini
sen her yerde ve her koşulda farklıydın
acıların değildi sadece farkın
gülümseyişin, bakışın, davranışların
naif ve düşünceli halin
insanı dünyanın en özel varlığı gibi hissettirmen
ama en nihayetinde sen özeldin
farkının farkında olmayan
acılı bir adamdın.

anlat
hep anlat bana aşkı
ben en çok aşkı dinlemeyi severim
kimse kendini kandırmasın
aşk acısız olmaz
acıdan kimin ne anladığını bilmiyorum
ama sen aşktın
acıyla yoğrulmuş bir aşk yaşattın
hayat sana kötü davranmıştı sevgilim
sen olabileceğin en iyi haldeydin!
gerçek bir sevgiyi her zaman hak ettin
aşkı bilmeyen insanlar olabilir
ayıp değil
ama aşka saygı duymamak ayıptır
ben de ayıp etmedim
baştan ayağa aşktın sen
dokunduğun her insana göz yumdum
seni fark etmiş olmalarından
gizliden gizliye gurur duydum
dedim ya kocaman bir yüreğin vardı senin
bir sürü insan sığabilirdi
bunu zaten biliyordum
bencil olmayacağım.

acıyı aşka kattın
benzersiz bir karışım çıkardın ortaya
dokunduğun her insana dağıttın
aşkı öğrettin sen hep
nasıl kızıyım sana.

sen acılı bir adamsın sevgilim
ve ben en çok senin aşkını sevdim
hayat sana kötü davranmıştı sevgilim
sen olabileceğin en iyi haldeydin!

bu senin için bir veda mektubu olsun
benim için zaman izafidir bilirsin
zaman durmaz kimbilir belki de akmaz
aşkı öğrendiğim acılı adam
hoşçakal.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

sen hatırla diye

ömrümüzden yıllar geçti
hayatımızdan insanlar geçti
anılar hiç geçmedi
onlar hep kaldı
sen hatırla diye kaldı.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

ayrılık belki de nefes almaktı

kapıyı kapattık ve oturduk
gözlerimdeki yaş
göz kapaklarımdan taşmak istiyordu
ben engel olmuyordum
ama bir türlü akmıyordu yaş
-halbuki yanaklarımın ihtiyacı vardı suya-
yaşım gözlerime sığındı
akamadı
özgürlüğüne kavuşamadı

boğazımda bir yumru vardı
yutkundum yutkundum
geçmedi

beynim durmuştu sanki
grev ilan etmişti,
çalışmıyordu
emir komuta zinciri dağılmıştı adeta

vücudumdaki hiçbir organ işlevini yerine getirmiyordu sanki
ve midemden tüm vücuduma bir heyecan dalgası yayıldı
belki de değişik bir tür korkuydu bu
heyecan değildi

neredeydim ben tam olarak!
kendimi vızır vızır otomobillerin aktığı bir yolda
çarpılmadan durabilen
çiçekçi kadınlar, çocuklar ya da adamlar gibi hissettim

ama kapıyı kapattık önce ve oturduk
hissettiklerim yoktu sanki
duran beynime ayak uyduruyordu kalbim de
hissetmiyordum
korkuyordum
ağlayamıyordum

zaman akıp gidiyordu
ayrılık kapının dışında kalmıştı
biz ise içerideydik
kapana kısılmıştık sanki

sonra gözümdeki yaş kayboldu akamadan
boğazımdaki yumru geçti
midem tenhaydı artık
beynim, organlarım çalışmaya devam etti

pencereyi açtım ve derin bir nefes aldım
beni anlamayan hayata soludum sonra
her şey eski seyrine döndü
ve her şey nefes alıp vermek kadar basitti işte

gitmeleri severim ben
yalnız olmayı severim
ayrılıklar suskunlukları götürür
sessizliği sevmem ben
ve biz seninle yine vedalaşamadık

pencereden ne güzel görünüyordu yıldızlar
kendi yıldızıma göz kırptım
benim olan şeyleri severim ben
kapı hala kapalıydı biz de içeride
ayrılık ise dışında kapının
kapının ardında kalanlar hayatı mutsuz kılanlar mıydı gerçekten?

ayrılık her zaman kapının dışından başlıyordu
peki ya mutluluk?

HAZAL ÇETİN

Devamı...

belirtiler ve teşhis

hızlı kalp çarpması bir işaret olabilir mi
kalp ritmi bozukluğu dışında
anlık hafıza kayıpları peki
bir kaç saniyenin silinmesi beyinden adeta
yanındakilere "ne yaptım az önce?" diye sormalar
nörolojik bir rahatsızlığın belirtisi filan
peki sebepsiz ve kendi kendine gülmeler
ruhsal bozukluk dışında
bir şeylerin alameti ferikası olamaz mı?
bu belirtiler aşk teşhisi koymaya yeter mi
ben anlamam ama
aşkın sınırı insandır
ve aşığım diyorsa aşıktır!

yanan yüreğe yağan sağanak gibi
sırılsıklam gibi

vapura binmek istiyorum
kadıköy istikameti olsun.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

Bir dostumun yazdığı güzel şiir

BENİMLE KAL

Gitme!

     Kal yanımda!

Sana ihtiyacım var benim

                          Seni özlüyorum

                                            Adını bile…

Gözlerinde ki sebepsiz gülüşü arıyorum

                                                                 Her yerde

Seni arıyorum

                  Can suyum sensin

                                Kana kana içmek istediğim sadece sen

Ne olduğu

             Ya da

                    Ne olacağı

                                   Değil önemli olan…

Gitme!

      Kal yanımda!

Özledim seni, hasretine fikrim bile dayanamıyor

                                          Yüreğim ne yapsın?, de bana

Gözlerin gözlerime değsin

     Yeter ki sen bak bana

           Sebepsizce gül, sadece bana

Gözlerime gül sen

             Yüreğim duyar seni, görür

                         Seninle hissediyorum ben

Ciğerlerime çektiğim

           Kanımda hissettiğim

                    Kalbimde atan

                            Gözümün gördüğü her şey

                                  Kulağımın duyduğu her ezgi

                                         Elimin değdiği her doku

                                               Ağzımdan çıkan her sözcük

                                                       Yazarken attığım her çizgi

                                                                                       SENSİN

Okuduğum romanın kahramanısın

            Şiirlerde aşık

                    İsyanlarda komutansın.

Hayallerimde olan sadece sensin

               Hep yanımda olan sen…

Gitme!

     Kal yanımda!

           Sensiz bırakma beni!

Gözlerin gözlerime değdiğinde

              Sebepsiz gül sadece.

Gül ki yüreğinde ki ışığı sevinci göreyim ben

                                         Sadece seni göreyim, ta en derinden.

Göğsünün kafesinde atan yüreğini

              Kendi yüreğimde hissedebileyim.

                                           Sen sebepsiz gül bana…

Kelimelere ihtiyacım yok benim

                 Yaşadığımız her şeye isim vermeye de.

Gitme!

      Kal yanımda!

              Elimi tut, bırakma

                        Benimle kal…

Yüreğim yeter ikimize

         Dünyanın tüm pisliklerini gördüm ben

                  Omuzlarım dayanır her yüke

                             Yeter ki sen tut elimi    

                                                                   Ve

                                          Gözlerime bak

                                                  Hiçbir nedeni yokken gülümse bana

Yüreğinin ışığı aydınlatır ikimizin de yolunu

                 Dağların kucağında

                           Toprağın koynunda buluruz yolumuzu

Kutsalın şahitliğinde

                          Sadece sen bak gözlerime

Gitme!

      Kal yanımda!

            Elimi tut, bırakma

                  Benimle kal…

                                                                        

                                                                                                                       ÇAWREŞAMIN 

Devamı...

kimse ve kimsesiz

yalnız insana kimsesiz denmez
çünkü bazı insanların kimsesi yalnızlığıdır.
onunla arasındaki bağ
pek çok aşkı kıskandırır
bazı insanlar yalnızlığa aşıktır
yargılayamazsınız.

bahanedir hep birilerini hayatlarından çıkarmaları
daha doğrusu,
hiç hayatlarına almamaları
aradığını bulamadığından değildir.
yalnızlıkla aralarındaki bu aşk
ihanet kabul etmez.
bir gönül bağı
bir yaslanılan duvar
örtük bir pencere kimi zaman
ve örtük bir pencere güven verir.

yalnızlıktan kopamaz "bu insanlar"
ne zaman kopmaya yeltenseler
arada üçüncü bir kişi olarak belirir yalnızlık
yalnızlık vücut bulacak kadar kıskançtır yani bazen
ah bu bazenler
"bu insanlar" için bir ömrü ifade eder aslında.
sayıları çok değil yanlış anlaşılmasın
örgütlü bir topluluk filan da değiller
ama bir yalnız bir yalnızı
daha gözlerine bakmadan
her halinden tanır.

işte bu yüzden her insana yalnız denmez
denemez
kim bilir belki de yalnızlığı bilmeyenler
aşkı da hiç bilemeyeceklerdir.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

eş ruhum

sevdiğim fotoğraflarımdan, lisbondan bir kare.

yollardan geçiyorum
sana geliyorum
geçtiğim yolları benim yapıyorum önce
sonra bir taş alıyorum elime
fırlatıyorum uzağa
ardından koşuyorum
tekrar almak için
sana gelmenin eğlenceli yollarını
bulmaya çalışıyorum.

sokaklardan geçiyorum
her geçtiğim sokağa izimi bırakıyorum
geri dönerken senden,
kaybolmamak için belki masaldaki gibi
ya da bulmaya gelsinler diye beni
ben beni bulmazdan önce
bilmiyorum
ama geçtiğim her sokağı
bir fiil benim yapıyorum önce
adını yazıyorum duvarlara
bilmediğim adını
ve çıkarken sokaklardan
duvarlarımı yıkıyorum
tahrip gücü yüksek bir şekilde

ağaçlardan geçiyorum
elma ağaçlarından
iki tane koparıyorum dalından
biri sana her zaman,
her koşulda
biri de bana
ağaç benim oluyor sonra
bir parçası ben de
onu utandırmamalıyım
bir elma nasıl en güzel yeniyorsa
öyle yemeliyim
ama seninle.

dünyadan geçiyorum
ilk önce benim yapıyorum dünyayı
ama sana varamıyorum hiç
çünkü sen hep başkalarınınsın
ve hep başkalarının olacaksın
ben de hep dünyaya özenip etrafında dolanacağım
ama asla bulamayacağım seni
çok garip
bundan tarifsiz bir haz duyuyorum
ey dünyanın bir yerindeki eş ruhum
bil ki
o elmayı saklıyorum!

HAZAL ÇETİN

Devamı...

yazmak

sait faik der ki; yazmasam deli olacaktım
turgut uyar, yazmasam ağlayacaktım, der
bazı insanlar için böyledir işte
yazmak yaşayabilmek demektir
ekmek demektir.
bana gelince
eğer yazmasam katlanamazdım.
bu yüzdendir bende ki önemi
nefes almakla aynı anlama gelir benim lügatımda.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

giden gün ömürdendir

lizbon alfama'da bir sokak. çok dar sokaklar vardır alfamada.

türküde der ki üstad
"giden gün ömürdendir"
yapılması gereken bir sürü şey
yapmak istenen bir sürü şey
sadece iki kelime fark
aslında ne çok şey anlatmak istiyor.
rahat bırakın artık şu kelimeleri
bırakın istediklerini anlatsınlar
siz anlatamıyorsanız
bırakın onlar anlatsınlar!

dert kemirir insanı
derdi de insanın içindeki
söylenmeyenler oluşturur
söyle
sonra arkanı dön
çek git gerekiyorsa
ama tutma içinde hiç bir şeyi
haykır İstanbul gecesine
ışık kirliliğinden görünmeyen
yıldızların altında
sen göremesen de yıldızlar çok gökyüzünde
seç birini
senin yıldızın olsun
yıldızlar tüm insanların
ama tüm insanlar için aynı değil, der küçük prens bilirsin
bu hayat sevmeden olmaz ki
ne yaparsan yap
renksizliğe hapsolursun sevgisiz
aydınlık sadece aşkla gelir
her şey aşkla gerçek rengine kavuşur
yıldızlar daha çok parlar
sırf aşka mahçup olmamak için, inan!
yeter ki sen tutma içinde
haykır herkese
tüm evrene!

aşk kötü bir şey değildir
acısı mutluluğunun yanında hiç kalır
çünkü sevdiğinin gülüşüyle aydınlanır tüm karanlık

ben derim ki
dert söylenemeyenlerden oluşur
ve ne güzel söyler üstad
giden gün ömürdendir.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

acı çekmenin tarifsiz bir haliyim ben

lisbon'dan bir fotoğraf daha

acı çekmenin tarifsiz bir haliyim ben
içimin hiç de derin olmayan yerlerinde gizlenir hüznüm
gönlümün denizinde bir bakışta görülecek kadar sığ
ama mutlulukla karıştırılacak kadar benzerdir olağana
aslında gizlenmez yanlış söyledim
tam tersine
fark edilmeyi umar hep
görülmek ister
bu kadar ortalıkta olması ondandır.

acı çekmenin tarifsiz bir haliyim ben
kaybolmaktan korkan
ama kaybolmak için bilmediği sokaklara girenlerdenim
keşfetmek uğruna bilinmeyeni
ışıkları kapatır ve oturur
saçma sapan şiirler yazarım ben
ışık fukaralığından değil
anlamak için karanlıktakileri
hiçbir zaman anlaşılmayacağımı bilerek hem de
anlamak isterim her şeyi.

acı çekmenin tarifsiz bir haliyim ben
aşk uğruna kül olmadım belki
ya da kanlı yollardan geçmedim
ermedim bilinmeyenin bilgeliğine
ama hep haksızlık gördüm
geçtiğim her yolda
karşılaştığım her insan da
evet geçtiğim her yol haksızlık üstüne kurulmuştu
ve evet karşılaştığım her insan haksızlığa uğruyor
yolda yürürken insanların yüzlerine bakıyorum
hep hüzün görüyorum
sonra acı duyuyorum içimde
tarifsiz bir haline dönüşüyorum acının
yapmasınlar insanlar bunu birbirine
onlar kim ki yargılayıp duruyorlar
insanlığa haksızlık yapıyorlar
öldürüyorlar, yok sayıyorlar
istedikleri gibi at koşturuyorlar
"koskoca" "insanlık" da izliyor
acı çekiyorum
insanlık ne demek ben bilmiyorum!

HAZAL ÇETİN

Devamı...

zamanı akışına bıraktık

önce

zamanı akışına bıraktık

sonra

saltanatlar kurdu kendine

despotik rejimlerle yönetti

köle yaptı tüm insanlığı
itaat ettirdi hükümlerine
sormadı asla fikrimizi
belki biz unutmak istemiyorduk
belki acı çekerek nefes alıyorduk

hüznümüzle besleniyorduk
ya da hüznümüz bizimle
herneyse!
ama zamanı akışına bıraktık biz önce
her şey ondan sonra başladı.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

hatıralar güzeldir

yazdığın mektupları dönüp okudum bugün
sesini hatırlamaya çalıştım
dostuma senden bahsettim
özledim dedim
galiba özledim
nedenini benim de bildiğimi anladı yüzümden
bana yazdığın şiirleri okudum sesli sesli
diyordun ki birinde;
"sevmek bir eylem olmaktan çıkmış da
durgunlaşmış sanki bedenin de"
güzel şiirdi.

bilinçaltımın bu güzel oyununu unutacağım yarın biliyorum
sebebi budur bu şiirin
çünkü unutmak kötü bir şeydir!
güzel hatıralar her zaman anılmayı hak eder
hayatlarımızdan zararsız akıp geçip gideceklerse eğer!

HAZAL ÇETİN

Devamı...

korkma

korkmaktan yılmıştı
gözlerini kocaman açıp
köşeye sindi
o yüzünün halini
o yorgun ve korkmuş yüzünü
ömrüm boyunca unutmayacağım
unutamayacağım

omuzlarında yılların yükü yoktu
omuzlarında yaşanmışlıkların yükü vardı
gencecikti, tazecikti
gözlerinden anlardı insanlar bu halini
zaten herkesi gözleriyle etkilerdi
çok güzeldi
belki de en çok bu yüzden kaybetti.

kaybetti
peki kimin savaşında
ya da kimin oyununda kaybetti
kader oyununda
hem de kendi yönettiği her oyunda
hep kazanan olmayı umarak
çocuksu gülümsemesiyle yenildi.

hep güçsüzlükle yeniden başladı
aptal oldu hep
çünkü hep aynı hataları yaptı
hata olduğunu bile bile hem de
hep 1-0 yenik başladı
ama hep yeniden başladı

yüzünde yaralı gülümseyişi
gözlerinde acılı geçmişi
dünya güzeli, tazecik
minik elleriyle yazdı hep kaderini
ama dikkat ettimde
özensizdi hep tırnakları
umudu sürerdi dudaklarına
yanaklarına da yalanları

ama dedim ya
korkmaktan yılmıştı
demir atmaktı amacı
mutluluk denizine
sonra ona okyanusu gösterdi o
demir atmadan yaşanacak
ve yaşa yaşa bitmeyecek engini

korkma artık
çünkü o geldi
verme elini ona
ama bil hep yanında
sen tek başına yüz okyanuslarda
elinden tutmayacak ama
hep yanında olacak unutma!

HAZAL ÇETİN

Devamı...

gece

sintra/portekiz'den güzel bir manzara.

gece içine çekiyor beni
alıp karşısına sohbet etmek istiyor
yalnız gece
yalnız sokaklar ama sokaklar ilgilenmiyor benimle
benimle ilgilenen gece
alıkoyuyor beni uykumdan
halbuki uyumak var
unutmak var
hayallere dalıp bir an da olsa gerçek zannetmek var
ama gece yalnız
bırakmıyor beni
iki kelimenin belini kırmak istiyor
anlamıyorum kelimelerden ne istiyor
halbuki kelimelerle güzel olmak var
kelimeler yanyana ancak bir şiir için gelmelidir
boş boş konuşarak ziyan ediyorlar
kelimeler
oğuz atay ne güzel söylüyor
"kelimeler albayım bazı anlamlara gelmiyor"
-bunun benim söylediğim şeyle ilgisi yok.-
ama gece ısrarla tutuyor yakamdan
zorla bir şeyleri gözüme gözüme sokmak istiyor
yalnız gece beni kendiyle karıştırıyor
uyumak istiyorum halbuki ben
unutmak istiyorum
ey gece
sarılmak için her açtığında kollarını
ısınmak istediğinde
sevildiğini sandığında
üşüdüysen daha çok
kırıldıysa kalbin,
kaybettiysen her seferinde
tam buldun zannettiğinde
anlamlarını her şeyin
bana ne!
ey gece
yalnız gece
yalnızlığını yüzüne vurduğumda
içimi soğutan gece
git artık
uyumalıyım ben
unutmalıyım
yoksa yeni bir güne nasıl başlarım!

HAZAL ÇETİN

Devamı...

beni aşkla sınama

bilmediğim yerlerden sorma bana
anlamını kavrayamadığım şeylerle sınama
yakma canımı
anlamayı istememişim gibi davranma
acını ortadan kaldırmaz
beni acıtman
kırılan kalbini tamir etmez
benim gözyaşlarım
eğer benim gözümden akan yaşlar
su serpecekse senin yüreğine
tamam
dur durak bilmeden
gözlerimi kanatırcasına ağlarım
çekinmem, bilirsin!
ama bile isteye oynama taşlarla
yıkma ne var ne yoksa bu şehirde
kalma altında önce teker teker
sonra tüm yüklerin
taşıyamazsın, bilirsin!
kanatma yüreğini,
acıtma canımı
yüreğim pare pare oldu
sadece sana parçalandı
her parça sana adandı
kolay acıtamazsın, bilirsin!
zor olanı yapma
benim canım senin canından geçer çünkü
sana değer önce atılan taşlar
sana gelir önce dertler, acılar
sevinçler, kederler
önce senden geçer
benim canım senden geçer, bilirsin!

beni aşkla sınama
beni anlamını bilmediğim şeylerle sınama.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

hayattan beklentiler teorisi

lisbon'da bir gün batımı manzarası. çok güzel bir gündü. fotoğraf makinem yeniydi heyecanlıydım ve en güzel anıları dondurmak istiyordum. güzeldi.

beklenti hayatın olmazsa olmazıdır
ama kural bu ya
beklenti arttıkça memnuniyet azalır
yani ne kadar iyi beklenti varsa
-herhangi bir şey için-
sonuç o kadar az tatmin edici olur.
mesela her zaman,
hiç beklemediğimiz anda olan bir şey için
en mutlu oluruz.
ya da bizim gözümüzü yaşartan
hiç beklemediğimiz birinin yaptığı herhangi bir şeydir.
zamanı akışına bırakmak elbetteki kolay değil
ama en az acı verendir.
bunu ben söylemiyorum
"hayattan beklentiler teorisi" söylüyor
kimin uydurduğunun ne önemi var.
hangimizsek fark etmez.
mutlu olun siz
sadece sizin mutlu olmanız için
bir şeyler yapanlar var.
mutluluk için sebep arayanlar
sözüm size!

HAZAL ÇETİN

Devamı...

efkar

istanbulda boğaziçi

bu aralar Fransızca şarkılar dinleyip,
efkarlanıyorum
şarap yakışır şimdi
ama sevmem bilirsin
seni de sevmem,
bilirsin...
ama yanlış bilirsin
ben düzeltmeyeceğim bu yanlışı
sen de her zaman böyle zannedeceksin
arada aklına geldiğimde
avutacak bu seni
böylece üzülmeyeceksin.

benim arada aklıma geldiğinde ise
bunu asla bilemeyeceksin
tıpkı bu şiirlerin kime yazıldığını
bilmediğin gibi.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

gönül rahatlığı

zamanın el değmemiş kuytularında dolaştık el ele
sonra döndük kaldığımız yerlere
birden farkettik ki
bu yerlerden farklı görüyor herkes bizi
o zaman dedik
yok olalım!
zaman saklar bizi
alır içine
dehlizlerinde kayboluruz bizde
gönül rahatlığıyla
başka ne diler ki insan !

HAZAL ÇETİN

Devamı...

senin aşk olduğunu anladım

paris

senin aşk olduğunu
gözyaşın yanağıma düştüğünde anladım!

yıldızlara yakından bakardık
o kadar belirgin
ve o kadar asla kaymayacağından emin
ama yine de gözlerimizi ayırmadan bakardık camdan
içimizde umutla
hep gece seyahat ederdik
sırf bu tutku yüzünden.
ve cam kenarı kavgası yaparken
ikimizde biliyorduk kimin kazanacağını

ve ben,
gözyaşın yanağıma düştüğünde anladım
senin aşk olduğunu

kötü şarkılar dinleyip
eğlencenin nereye gizlendiğini düşünürdük.
ve biz ciddi ciddi
insanların yaptığı, söylediği her şeyi düşünürdük
ve her zaman bilirdik cam kenarında kimin oturacağını!

sen aşktın
ve ben bunu gözyaşın yanağıma düştüğünde anladım.

ruhun susuzluğunu gözyaşları giderir
doyasıya ağlayalım
kana kana içsin ruhumuz
çöle dönmüşüz
çöl gibi ıssız
çöl gibi kuru!

ve ben
gözyaşım yanağına düştüğünde
benim aşk olduğumu anladığını biliyorum!

HAZAL ÇETİN

Devamı...

insanlardan bahsetmek istiyorum !

evsiz dediğiniz,
pis kokuyor diye yüzünüzü ekşitip
arkanızı döndüğünüz insanlar
daha temiz aslında mis kokan sizlerden !
bencilliğinin dibine vurmuş insan soyu
sonun bu yüzden gelecek !

soğukta, karda
üzerinde tek bir kazakla bekleyen çocuklar
gözleri boncuk boncuk
kurban olunacak güzellikler
içimi en çok yakanlarsınız !

derler ki;
her insanın dünyaya geliş sebebi var
ve bu sebebi bulamayanlar asla tamamlanamaz.
ve tam olarak mutlu olamaz.
içten içe bunun doğruluğunu sindiriyorum sanırım
ruhun eksikliği bu olsa gerek
herkes bilir; her insan eksiktir.
başka bir efsane odur ki;
ruhun eksikliğini sadece aşk tamamlar.
buna katılmıyorum artık
aşk ki saçma sapanlıktır
sevdiğine dokunamadığın zaman
ona sarılamadığın zaman.

arıyorum ben
hep arayacağım eksikliğimin sebebini
ta ki bulana kadar.
tam olana kadar.

bencil, kaba insanlardan nefret ediyorum
çok şanslıyım ki
onlardan çabuk kurtulmayı başarıyorum
tahammül etmek zorunda kalmıyorum onlara.
keşke insanlara içlerini gösterebileceğim bir aynam olsaydı !
iğrençliklerini kusarlardı
kimbilir, belki arınırlardı!

HAZAL ÇETİN

Devamı...