duy beni

kulağımda anlamını bilmediğim bir ezgi
içimde sen bir deniz
ve bir de kadehte şarap
sevdiğim gibi, kırmızı
tadı enfes porto şarabı

burada herkes sıralandı
nehri seyrediyorlar
her gelen gemi birini alıp gidecek gibi bekliyorlar
yarımım yine ben
özlüyorum seni
ey sevgilim
bak çığlıkla bağırıyorum sevgimi
sen içimde bir deniz
duy beni!

HAZAL ÇETİN

Devamı...

kurmaca hayaller

Cascais/Portekiz'den bir fotoğraf

birbirinden bağımsız iki şehri bağlayan bir köprü gibi
kalbini tekrar tekrar yapıştırmaktan yorulmuş bir hayalci gibi
denizin hareketine kendini bırakmış
artık usanmış ama bir yere bağlanmadan yaşayamayan bir yosun gibi
o yosunun hayatından kopamayacağı
koparsa eğer
denizin bir yerinde kaybolacağını bilmesi gibi
hatta çok garip
o yosunun içten içe korkması ama yine de bunun
bastırılamayan bir istek olması gibi.
dünyanın bir yerinde "drama köprüsünü" dinlemek gibi
içinden dostlar dinlesin diye haykırarak
ama dışardan kimse farketmeden
işte böyle
gibiler diyarında sadece bir "gibi" gibiyim.
herhangi biri gibi
yani herkes gibi
benden ne beklediğini bana söylemelisin!
çünkü ben ne isteğimi bilmiyorum
hayat acemisiyim
yardım etmelisin bana
bir "gibi" olmalıyız
bir "gibi" 'ye hikaye olmalıyız belki de masal
sen ne dilersen !

HAZAL ÇETİN

Devamı...

yalnızlık üzerine birkaç söz

Cascais/portekiz'den bir fotoğraf (okyanus kıyısında bir yazlık kasabası gibi bir şehir)

yüzyıllar boyu üstüne defalarca şey eklenen
eklendikçe karışan
tam anlaşıldığı zannedildiğinde
tekrar insanın kendini çözmeye çalışırken yakaladığı
en birincil durumlardan
kimine göre "nitel değişkenlerden" biridir "yalnızlık"
anlışılamayacak olan kelimeler kılavuzunda en başta gelen "müphem kanun"

yalnızlık nicel olarak tek olma değildir
ki tek iken yalnız değilsindir
yalnızlık insanın içindedir.
yerini bulamadığımız bir kuytuda yaşar
ne kadar sevsen de
ne kadar kalabalıklara karışsan da
ayrışırsın diğer insanlardan
soyutlanıp tüm dünyadan
dönersin içine
ne söylesen anlatamazsın
ki zaten kendinde anlamazsın
karışık bir yoldur
çıkışı ararken kaybolduğun tekrar tekrar.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

hasar

iplerin kopmasının iki nedeni vardır aslında.
ya kopan yere düğüm atıp
olmayanı oldurmaya çalışmaya devam etmişsindir
artık daha sağlam olacağını zannederek
ya da kalitesiz bir ip kullanmışsındır
yani görememişsindir doğruyu
ipler koptuğunda düğüm atmak sadece insanın canını acıtır
kopan ipi sağlamlaştırmak yerine
kopmayacak ip aramak neden zor gelir.
çünkü ya zaman kaybetmekten korkarız
ya da daha sağlamını bulamamaktan
yani eninde sonunda korkarız bir şeylerden
ama ipin koptuğu an kalpteki hasar daha korkunç değil mi?

HAZAL ÇETİN

Devamı...

fırtına

bir kıyıda olsaydım şu an, bir okyanus kıyısında, ne düşünürdüm acaba? şu an düşündüğüm şeylerin aynısını mı yoksa başka şeyleri mi? insanın düşünceleri yaşadıkları anın türevi değil mi? o an, orada, o günün ardından nasıl düşünmesi gerekiyorsa öyle düşünür.


ben insanlara "bunu nasıl yaptın?" diye sormam. çünkü biliyorum, insan denilen varlığa çok fazla anlam yüklenmez. o sadece bir canlı o kadar. düşünmesi filan da o kadar önemli bir özellik değil, nitekim beynimizin ne kadarını kullandığımız da ortada. yani ustam, bir insan her şeyi yapar, yapabilir, söyleyebilir, düşünebilir. şaşırma. yaptıkları yaşadıklarının neticesi. sadece zincirin tek halkası hikayesi yani, o halka da tüm değişim noktası.


diğer taraftan insan manipülasyona açıktır. ona üstünde biraz oynayarak istediğini düşündürebilirsin. çok zor olamaz. 
Aşkı tarif etmek de çok saçmadır bence çünkü aşk her bedende başka bir ruha dönüşür. yani herkes aşkı kendine has yaşar. herkesin aynı tepkiyi vermesi beklenemez aşk karşısında. neden bir tanımlama, bir çerçevenin içine sıkıştırma çabası. neden hayatın her alanını bu kadar tektipliliğe itme. memleket nasıl çok diliyle, etnik kimliğiyle özgürse, aşkıylada özgür olmalı bence.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

kendi kendinelik

Özür dilerim kapağını açmadığım kitaplar

İzlenmeyi bekleyen

Dünyanın en mucizevi icadı filmler

Özür dilerim

Art arda gelmeyi bekleyen kelimeler

Şimdi hepinize kitaplarım, filmlerim, şiirlerim demek isterdim

Ama hiçbir şeyin sahibi olamadım ki ben

Olmak istedim mi emin değilim

Hiçbir şeye sahip olmazsam

Özgür olurum sandım

Hâlbuki özgür değil yalnız oldum

Özür dilerim duvarlar arasına sıkıştırdığım özgürlüğüm

Paylaşmanın özgürlükten başladığını unuttum

Bu unutkanlık hep başıma bir iş açacak derdim hep zaten

Şimdi son 65 yıla dönüp baktığım zaman

Zorla gözlerime batan,

Öğrenmek zorunda kaldığım şey ise;

Sevgi vermek.

Çünkü her insanın kalbinde bir ağaç yetişir

Meyvesi ise sevgidir.

İşte koparıp dağıtmazsan bunu, çürür

Ve zamanla seni de çürütür.

Var olan her şeyini elinden alır.

Nihayetinde öğrendim yani;

Pay etmeliymişim işte karşına çıkan

Her şey ve herkese bu sevgiyi

O zaman mutlu da olunurmuş özgür de.

Sevgisiz geçen bir ömrün ardından geriye kalan ise

Boktan bir kendi kendineliktir

Yani herkesçe bilinen adıyla

Yalnızlık.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

uçurtma

Gökyüzünde özgürce gezinen ey uçurtma

Senin ipinde birinin elinde unutma!

Ey canım söyle şimdi,

Bana nasıl bir özgürlükten bahsedebilirsin

Hadi tek başına

Köksüz, yurtsuz hayata tutundun diyelim

“İnanç” ne olacak

O hangi çekmeceye sığacak

Hangi kilit hapsedebilecek o “yargıları”

Geçmişten beri yakamıza yapışan

”Değerler” nereye kaybolacak.

Öyle söylemek kadar kolay değil,

önce bunu bileceksin.

Öyle birkaç günlük iş hiç değil

Bunu kabullenmeden atılan her adım

Aslında yerinde saymaktır.

İçinde yeşermeli önce insan sevgisi

Aklından geçmemeli paylaşmak

Davranışlarına dönüşmeli

Özgürlük ve bağımsızlığa

Kalıplaşmış cümleler kurmakla olmaz

Hayatının anlamı olmalı

Sadece senin değil hem de

Sosyalizm bir ideoloji olarak kalmamalı

Çünkü sosyalist olmak için sosyalist olunmaz

Hayat görüşün bunu gerektirmeli

Aklın başka türlüsünü almamalı

Gerçekten inanman gerekir yani

İçinde bilmen gerekir.

Mücadele bir heves olmamalı

İşte o zaman korkundan adım atamazsan

Belki seni anlarım

Benim ülkemde korku içselleştirildi bilirim çünkü.

İşte bu yüzden

“olmayacak işte anla” demeden

Sadece çabalamalıyız.

Nesiller sonra hayalimizin gerçekleşeceğini bilerek.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

anlamsızlığa çıkan hikaye

Ben cesur biri değilim

Hiçbir zaman aksini iddia etmedim

Tutamayacağım sözler verdiğim olmadı değil

Tutamayacağımı bildiğim halde hem de

Ama kötülükten değil

Cahillikten

Mucizelere inanmaktan

Sanki biri gelip sihirli değneğini dokunduracak

Ve her şey mümkün olacak.

Ama hiçbir zaman korkak biri olmadığımı söylemedim

Bana güvenme dedim her seferinde

Bana güvenme

Ben aşktan anlamam dedim

Beni suçlama

Ben ki çelik duvarlar örmüştüm kendime

Oradan sızan sendin

Tıpkı bir şövalye gibi

Ama sen hep bekledin

Yıkılmayı bekledin

Acıdan cayır cayır yandın

Ama yine de yıkılmayı bekledin

Yenilmeyi bekledin

Ben ise ilk kez yanılmayı istedim

Acı yıkıp geçti seni

Aşka kim yenilmemiş ki bu döngüde

Ve kim yalnız kalmamış ki.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

kanatmak istiyorum yaralarını

Kabuk bağlamış yaralarını derinden kanatmak istiyorum

Acımıyorum artık sana

Sadece nefret ediyorum

Ve nefret ediyor olsam da

en çok da sana hala

Bir duygu besliyor olmam yıkıyor beni

Tiksinirken yakalıyorum kendimi kendimden

Karla güneş gibiyiz sen ile ben

Aslında kar güneşi çok sever.

Güneş karı eritse de,

İşin aslı öyle değildir.

Bilenler bilir

Kışın güneş kar toplar gökyüzüne

Konfeti gibi dökülür tüm insanlığın üzerine

Gizliden gizliye bir kutlamadır adeta bu

Güneş kar için döker tüm varlığını

Serer önüne

Kar ise mevsimliktir

Gelir ve geçer.

Güneş her yıl bu aşkın gerçek olduğuna tekrar tekrar inanır

Gökyüzü şahittir buna.

Ama ben bu gidişata dur diyorum artık

Ve ısrarla kanatmak istiyorum yaralarını.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

gözlerinde duman tüten çocuk

Gözlerinden hasret akan çocuk

Daha on üç yaşında

Tüm dünyayı sırtlamış gibi

Hafif kambur ama mağrur

Gözlerinden sevgi geçen çocuk

Sarılmamış daha doyasıya hiçbir cana

Ne anaya ne babaya

Hiçbir yatak arkadaşı

 Olamamış kardeşi

Gözlerinden sitem akan çocuk

Daha dönememiş kimseye sırtını

Ve daha şimdiden öğrenmiş

Kimseye dönemeyeceğini sırtını

Almış bıçak darbelerini

Öğrenmiş bu izlerin hiç geçmeyeceğini

Daha on üç yaşında

Gözlerinden umut geçen çocuk

Her şeyin bir gün hallolacağını ezberlemiş sanki

Her gelen söylemiş geçmiş bunu

Herkesin her şeyi sadece söylediğini

Bilmiş ama umudu o da kesmemiş

Gözlerinden istek akan çocuk

Tut elimden

İnanmanın kıyılarında dolaşalım bir de biz

Çok kolay olmayacak ikimiz de öğrenmişiz

Sen ve ben çıktık mı yola

Kimsemizi buluruz elbet

Sarılmak ilminden tadarız biz de

Kırmızı bir göl bulup

Yüzdürürüz hayallerimizi

Gözlerinde duman tüten çocuk

Haydi, sıra bizde.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

kayıp

Yorgun bir gecenin ardından aklıma gelirsin hep

Kötü bir günün sonrasında

Hayat gözümde değer kaybetmeye başladığında gelirsin

Mutsuz olduğumda içimde hissederim seni hep

Her uyandığımda biraz daha üşürüm

Yazarım işte hep bu yüzden

Sana anlatamadığım için yazarım

Eğer sana anlatabilseydim

Eğer seni arayıp bulmak sana iyi gelseydi

Bunu yapardım

Kendimden çok seni düşünmeseydim

Seni bu çeşit sevmeseydim

Bu kadar değer vermeseydim bunu yapardım

Sana anlatırdım her şeyi

En küçük ayrıntıyı

Yol ayrımlarımı

Önemli kararlarımı

Sudan sebeplerimi

Çünkü sen bana o kadar güzel bakardın ki

Susamazdım.

Şimdi susuzluğumu tahmin edemezsin

Seni bu kadar sevdiğime inanmazsın

sen işte böylesin

Aşk istersin, olmaz, gidersin.

Öyle bir gidersin ki, yok olursun adeta

Sanki hiç olmamışsın gibi.

Herkes arıyor birilerini, bir şeyleri

Kimi aşkı kimi bilmem neyi

Ben ise buldum ve kaybettim en temiz sevgiyi.

Kaybetmeden anlamıyor ya insan

İşte bu yüzden insan aslında.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

yalnızlığın dili

Yalnızlığın sana doğru çekiyor beniMerak ediyorum aklından geçenleriHislerini, hissettikleriniO tanımlanamaz yalnızlığın korkutuyor bir yandanBir girdap gibi içine alıyor sanki.Yorgunluğun yalnızlığındançokça kıyıya vurmuşluğun unutulmuşluğun var belligözlerinde acı varne yaşadın bu kadarhangi ihanet büktü boynunu?anlamak isterdim senien azından dinlemekacımadan sadece dostça sarılmak

sen iyisimi
geceyi yoldaş yap kendine
düş yoluna yalnızlığınla

HAZAL ÇETİN

Devamı...

pranga

hasret pranga misali ayaklarına dolandığı zaman

nefes almayı seç

o zamanın sadece senin için akmasını sağlayacaktır.

özlem bütün şiirleri ezberlettiğinde

adımı söyle

hayatı avucuna bırakacaktır.

umutsuzluk sana el verdiğinde

onu görme, umursama

o geldiği gibi gitmesini bilecektir.

hayal seni hiç terk etmeyecek

onsuz yaşanamayacağını bilir.

sev sadece sen o bunu farkedecektir.

amaç seni bıraktığı an

yok olursun, unutma!

hayat kavgana tutun, insanlarına tutun

sana bir hayat daha veremeyecekler ama 

seni seveceklerdir.

aşk her zaman yanında zaten

içinde

sensiz olamayacağının bilincinde

hep arayacak seni

üzülme sakın

o arıyorsa, bulacaktır.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

zamanı var

içimden yazmak

durmadan yazmak geliyor

sen beni bilirsin yazmadan duramam

ama seni düşünüyorum yazarken

her düşündüğümde de biraz daha uzaklaşıyormuşsun gibi geliyor

korkuyorum

bir belirsizlik sarıp sarmalıyor sonra

-söylemek istenen sözler söylenmeli

-daha zamanı var

neden hep zamanı var oluyor da

o zaman hiç gelmiyor

ve ben neden hep geç kalmış oluyor.

beklenen hiçbir şey gelmeyecek

ama o umut hep olacak

insanın başkalarını kandırması belki akıl karı ama

ya kendini kandırması

bunun neresi akıllıca

ama zamanı var

olmayacak şeylerin

olmayacak zamanları vardır.

evet bu yüzden daha zamanı var.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

çok şey isterim

basit birini istemem ben hayatımda

kelimelerin ağırlığını hisseden birini isterim

farklı olsun, görülmeyeni görsün isterim

her duruma farklı bir bakış açısından bakabilsin

akla gelmeyeni söylesin isterim

gözleriyle bana çok şey anlatsın

kurduğu cümlelerle bunu süslesin

adeta bir mizansen yaratıp bunu oynayalım biz her buluştuğumuzda

gök kıskansın

akıtsın hatta gözyaşlarını

bir göz yaşında ıslanalım isterim

yazıyım yazıyım yazıyım

sonra sen gel

beraber yazalım

hep iyi hep güzel şeyler yazalım

ömrümüzü ite kaka yanaştıralım birbirimize

üstün körüde olsa dikelim birbirine

su bile sızmasın

korkarım ben sakın gitme

başladık ya sakın bitirme

HAZAL ÇETİN

Devamı...

umudun ispatı

sokak lambasının gölgesi düştü yüzüne

loş ve ıslak bulvarda

söylediklerine rağmen 

seni izlemek güzeldi.

yüzün karanlıktaki silüet

yüzün umudun ispatı.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

acı geçmez duvar

gecenin şavkı vurunca yeryüzüne

sanki inceden bir çığlık duyuluyor

tüm gökkubbe çınlıyor zannediyorum

ama bir ben duyuyorum

bir ben senin sevginle sarmalanmışım

bütün dünya kendi derdiyle uğraşıyor

sen benim dertlerimle yoğrulmuşsun

işsiz güçsüz dolanıyorum her yanda

bir o inceden çığlık var kulağımda

bir senin sevgin dört yanımda

hiçbir şey acıtamaz canımı

acı geçmez bir duvarsın etrafımda.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

mucize

bir yer varmış
tarifsizlikten sola dönerken ikinci sokak
biri yaşarmış orada
sihirli değneği varmış.
bu sihirli değneği çok az kullanırmış.
çünkü;
bir otomotiv fabrikasında yapılan arabalarda
işletme sahibinin hangi otomobillerde hata olduğunu bilmediği 
ama hatalı otomobil sayısını bilmesi gibi ( ki buna simetrik bilgi denir :) )
bu adamda bu değneği ne kadar kullanacağını bilir
ama kimler için kullanacağını bilmezmiş.
bu yüzden adaletsizlik yapmaktan,
gücünü ihtiyacı olmayan bir için kullanmaktan
korkarmış adam hep içten içe.


bu gücün adı; mucize 
ve mucizeler vardır hayatta
en olmaz dediğin anda
her şeyin yoluna girmesi gibi
senin gibi.

HAZAL ÇETİN

Devamı...

maviyi bana ayır

maviyi bana ayır

geri kalan senin olsun

sessizliği bana ver de, 

senin olsun bütün sedalar.

giderken yalanlarını çekmeceye bırak

ihtiyacım olabilir.

bavulların hazır zaten 

yorulacaksın biraz;

ihanetin içinde

anılar içinde,

hayatımın üç yılı içinde.

-oranlarsak toplama pek bir şey değil aslında.

çıkarken aydınlığı da al, ihtiyacım olmayacak.

sana zahmet gerçekleri söyleyen tüm aynalarıda çıkar dışarı. 

sonra bir de kelimeleri tabi!

HAZAL ÇETİN

Devamı...

Kapattım gözlerimi, haydi gel!

kapattım gözlerimi haydi gel
aç demeden açmayacağım,
söz!

'yeni ay' halini almışken 
o ışığı olmayan, 
güneşten aldığın ışığı bize yansıtan, ay
dilemiştim gelmeni.

inanışa göre
'yeni ay'ı ' gökyüzünde görünce dilek dileyenlerin
olurmuş dilekleri
doğruymuş demek.
senden aldığım ışığı yansıtırdım ben de
bu yüzden aydım 
sen de güneş.
sen yokken;
tıpkı kutuplar gibi altı ay gece yaşamıştım,
iyi ki geldin,
artık sıkılmıştım
ama her "şey"de bir hayır varmış ya 
mesela artık korkmuyorum karanlıktan

haydi!
kapattım gözlerimi gel
gizleyemiyorum artık gözyaşlarımı

HAZAL ÇETİN

Devamı...